Ryczałty za noclegi w kabinie – czy warto iść do sądu ?

ryczałty za noclegiJakiś czas temu pisałem o uchwale Sądu Najwyższego dotyczącej kwestii noclegów w podróży służbowej kierowców ciężarówek. Temat był dość chętnie dyskutowany na blogu, o czym świadczy prawie 200 komentarzy. Od czasu do czasu sprawdzam też statystyki bloga i wynika z nich, że choć od wpisu minęło ponad 1,5 roku, to wciąż jest często przeglądany. Przeglądając najpopularniejsze zapytania wpisywane w wyszukiwarkę google, kierujące do mojego bloga natknąłem się również na kilka pytań dotyczących kwestii ryczałtów, na przykład: „Czy można zakładać sprawy o spanie w kabinie ?„. W związku z tym czuję się wywołany do tablicy i odpowiadam krótko – tak, można wnosić pozwy o zaległe ryczałty za noclegi.

Odrębną kwestią jest natomiast, czy roszczenie o ryczałty ma w sądzie pracy szanse powodzenia. Pracodawcy nauczeni doświadczeniem próbują się (z lepszym, a częściej gorszym skutkiem) zabezpieczać przed tego typu roszczeniami ze strony pracowników – kierowców transportu międzynarodowego. Pisząc najprościej, aby rzetelnie ocenić szanse pracownika, bądź pracodawcy trzeba odpowiedzieć m. in. na następujące pytania:

  • czy ryczałty były faktycznie wypłacane, ewentualnie w jakiej wysokości ?
  • czy pracodawca zapewniał bezpłatny nocleg w hotelach, motelach bądź własnych bazach ?
  • jaka jest treść umowy o pracę ?
  • czy pracodawca posiada regulamin wynagradzania, a jeśli tak – to jaka jest jego treść ?
  • czy pracodawca zapoznał pracownika z regulaminem wynagradzania ?

Reasumując – oczywiście można zakładać sprawy, ale ich wynik zależy w dużej mierze od analizy i uwzględnienia kilku czynników. Ku uzasadnionej rozpaczy przedsiębiorców z branży transportowej, z mojego doświadczenia wynika, że orzecznictwo w sprawach o ryczałty za noclegi jest na chwilę obecną w większości przychylne kierowcom nawet w przypadkach, kiedy pracodawca w regulaminie wynagradzania przewidywał zryczałtowaną kwotę należności tytułem podróży służbowej, na którą składał się ryczałt i dieta.

W razie szczegółowych pytań dotyczących poruszanej tematyki zapraszam zarówno kierowców jak i pracodawców do kontaktu telefonicznego z kancelarią adwokacką w Warszawie lub za pomocą formularza kontaktowego bloga.

 

Dobra wiadomość dla kierowców ciężarówek – uchwała Sądu Najwyższego w sprawie ryczałtów za noclegi

ryczałty za noclegiNa posiedzeniu w dniu 12 czerwca 2014 roku Sąd Najwyższy, w sprawie o sygnaturze II PZP 1/14 uchwałą 7 sędziów SN odniósł się do zagadnienia prawnego przedstawionego przez inny skład sądu, dotyczącego istotnych rozbieżności w orzecznictwie tegoż sądu, a dotyczącego wynagrodzeń kierowców ciężarówek odbywających zagraniczne podróże za godziny nadliczbowe, diety, ryczałty za noclegi i wynagrodzenie za czas dyżuru.

Sąd Najwyższy, w składzie 7 sędziów Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych podjął uchwałę o następującej treści:

Zapewnienie pracownikowi – kierowcy samochodu ciężarowego odpowiedniego miejsca do spania w kabinie tego pojazdu podczas wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym nie stanowi zapewnienia przez pracodawcę bezpłatnego noclegu w rozumieniu § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. Nr 236, poz. 1991 ze zm.), co powoduje, że pracownikowi przysługuje zwrot kosztów noclegu na warunkach i w wysokości określonych w § 9 ust. 1-3 tego rozporządzenia albo na korzystniejszych warunkach i wysokości, określonych w umowie o pracę, układzie zbiorowym pracy lub innych przepisach prawa pracy.

W ustnym uzasadnieniu motywów wyżej przedstawionego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż podejmując uchwałę ma świadomość tego, iż rozstrzygnięcie to nie dotyczy wprost wyłącznie sprawy, w której wydawana jest uchwała, ale ma także duże znaczenie na przyszłość i chodzi też o to, by „reguły gry były jasno sprecyzowane na przyszłość” zarówno w odniesieniu do pracodawców, pracowników jak i związków zawodowych. Pracodawca ma prawo wiedzieć, jakie świadczenia ma przyznawać pracownikowi, pracownik jakie mu przysługują, zaś związki zawodowe – jaki jest przedmiot negocjacji w kształtowaniu układów zbiorowych, ewentualnie w regulaminach wynagradzania.

(więcej…)

Zarząd kadłubowy nie jest samoistną przesłanką dla ustanowienia kuratora osoby prawnej

Uchwała Sądu Najwyższego sygn. III CZP 40/12

Tezy

  1. Zarząd kadłubowy może reprezentować osobę prawną na zewnątrz, o ile ilość członków takiego zarządu sprawia, iż zachowane są określone ustawą, bądź statutem zasady reprezentacji danej osoby prawnej.
  2. Jeżeli nie nastąpi szybkie uzupełnienie składu zarządu kadłubowego, wskutek czego nie będzie on mógł podejmować uchwał, nawet przy zachowaniu możności reprezentowania osoby prawnej może być uzasadnione ustanowienie dla niej kuratora na podstawie art. 42 k.c.

Stan faktyczny sprawy

W 1989 roku w T. powołano fundację, która miała się zajmować odnową zabytków miasta T. Zgodnie ze statutem fundacji, obywatelski komitet miał wyłaniać radę fundacji, która wybierała zarząd składający się z co najmniej 4 osób. Ponieważ komitet obywatelski nie działał od dłuższego czasu, zaś zarząd fundacji składał się tylko z 2 osób, miasto T. wystąpiło do sądu o ustanowienie, na podstawie art. 42 § 1 k.c. kuratora fundacji. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli osoba prawna nie może prowadzić swoich spraw z braku powołanych do tego organów, sąd ustanawia dla niej kuratora. Kurator powinien postarać się niezwłocznie o powołanie organów osoby prawnej, a w razie potrzeby o jej likwidację (art. 42 § 2).

Sąd Rejonowy oddalił wniosek Gminy Miasta T. wskazując, że ustanowienie kuratora jest bezprzedmiotowe, bowiem od dłuższego już czasu  nie ma Obywatelskiego Komitetu Odnowy Zabytków T., który był uprawniony do wyboru rady Fundacji i jej zarządu.

Sąd Okręgowy, przy rozpoznawaniu apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego, powziął wątpliwość wyrażoną w zagadnieniu prawnym przedstawionym do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, a mianowicie

Czy sytuacja, w której osoba prawna ma tzw. „zarząd kadłubowy” jest objęta hipotezą art. 42 § 1 k.c., a zatem sąd ustanawia dla niej kuratora?”.

Rozstrzygnięcie przyjęte przez Sąd Najwyższy

Odpowiadając na przedstawione zagadnienie prawne, Sąd Najwyższy wskazał, że reprezentowanie osoby prawnej przez zarząd wiąże się przede wszystkim ze składaniem oświadczeń woli. Z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2010 r. I CSK 63/2010 wynika, że członkowie nienależycie obsadzonego, w stosunku do wymagań statutu, organu osoby prawnej, określanego mianem „kadłubowego”, powołanego do jej reprezentacji, mogą reprezentować tę osobę, jeżeli jest możliwe spełnienie obowiązujących w tej osobie reguł jej reprezentacji. Zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu jest doniosłe nie tylko w odniesieniu do fundacji, ale też innych osób prawnych, w szczególności spółek. Przywołując linię orzeczniczą dotyczącą przedstawionego zagadnienia, Sąd przypomniał, iż w wyroku z dnia 21 stycznia 2005 r. sygn. I CK 528/2004 podkreślono, że jeżeli zarząd spółki jest trzyosobowy, a reprezentować spółkę mogą tylko dwaj członkowie zarządu, to brak trzeciego członka zarządu nie ma decydującego znaczenia dla możliwości skutecznego jej reprezentowania przez pozostałych członków zarządu.

Jednakże, w opinii Sądu Najwyższego, dla rozstrzygnięcia istotnym był jednakże fakt, iż zarząd określany mianem „kadłubowego” nie może skutecznie podejmować uchwał, gdyż wbrew art. 208 § 5 k.s.h. niewykonalne jest zawiadomienie wszystkich członków zarządu o jego posiedzeniu. W interesie spółki jest więc – zdaniem Sądu Najwyższego – jak najszybsze uzupełnienie składu zarządu, tak aby był on zgodny z wymaganiami przewidzianymi w umowie spółki.

Podzielając uprzednio wyrażony przez Sąd Najwyższy pogląd, skład orzekający stwierdził, że jeżeli nie nastąpi szybkie uzupełnienie składu zarządu kadłubowego, wskutek czego nie będzie on mógł podejmować uchwał, nawet przy zachowaniu możności reprezentowania osoby prawnej może być uzasadnione ustanowienie dla niej kuratora na podstawie art. 42 k.c.

Oryginał uchwały na stronach Sądu Najwyższego